Projecten

PROJECTEN

VERSTILLING & VOORUITGANG (2021)


Begin 2020 heeft de coronacrisis ons een halt toegeroepen. We zijn gedwongen om stil te staan. Meer dan ooit ben ik me bewust van de verstilling en vooruitgang, twee uitdagende krachten die samen zoeken naar een ritme voor onze toekomst.


Noodgedwongen quarantaines isoleren een groot deel van de wereld.

En isolatie kan leiden tot eenzaamheid en verstilling, wanneer de fysieke bewegingsvrijheid beperkt is.








ODE AAN HET LEVEN (2019/2021)


"Het is de schoonheid van de natuur die mij in alle aspecten blijft inspireren, zowel levend als dood."


Als mensen maken we deel uit van de natuur. In de loop van de geschiedenis hebben we echter steeds meer gestolen uit de natuur. Met onze technische ontwikkelingen hebben we ons boven de natuurwetten gesteld.


We zijn een voogd geworden, een beschermer. We wanen ons onsterfelijk, laten de gaven van Moeder Natuur voor ons werken met onze uitvindingen, regels en wetten.


Tegelijkertijd zijn wij als mens de grootste vernietiger van diezelfde natuurlijke schoonheid. Een bittere en wrede waarheid die het belang van de nadruk op schoonheid slechts dramatisch onderstreept.


Met deze foto serie wil ik de dieren vastleggen in een “stilleven” na de dood en een ode geven aan hun leven. De toevoegingen aan het dier weerspiegelen onder meer de leefomstandigheden maar b.v ook de plaats waar het dier stierf.


Wij mensen koppelen de dood aan allerlei emoties: voor ons is de dood het einde van een leven. Afscheid van iets dierbaars; het grote loslaten dat vaak gepaard gaat met veel verdriet en pijn.


Als je naar mijn foto's kijkt, voel je geen pijn of verdriet. De verwondering over hoe mooi de dood kan zijn als je hem in een andere context plaatst: het verhaal van het leven.


Mijn stillevens zijn geen stille levens, de foto's zijn geen plaatjes; het zijn verhalen, het zijn illustraties van een leven. Als een statement.


Geen enkel leven, hoe klein ook, is zinloos. Zelfs als die betekenis pas duidelijk wordt na de dood.


De dood wordt hier afgebeeld als iets moois: een “Grande Finale” van een leven dat misschien onbeduidend is voor de mens, maar niets anders voor de natuur dan de volgende fase van “zijn”.


De natuur geeft, de natuur neemt.

BOMEN VOL HERINNERINGEN (2018)

 

Het is mijn persoonlijke verhaal over de dubbele natuur in ons zelf, waardoor er een nieuwe identiteit ontstaat.


Beelden vanuit het rationele en vanuit de emotie(gevoel) samenvoegen tot een beeld van nu. Een beeld van lagen en textuur. Waarbij de natuur het proces is, wat verandert en in beweging is, het groeit en het bloeit en het sterft.


Bomen zijn voor mij een symbool van onsterfelijkheid, begin en einde, de eeuwige kringloop van het leven. Het onstaan uit een klein zaadje geborgen in de aarde. En vertakt zijn groeiende wortels in de bodem en groeit dan naar boven, naar het licht en de zon.


De takken zijn als armen, die bladeren, vruchten en bloemen dragen. Tot ook zij zaadjes in de aarde laten vallen en opnieuw ontspruiten. Een voortdurende groei, leven en herleven, afsterven en opnieuw geboren worden.


Een prachtige symboliek, die mij aan mijn vader en moeder doet denken. De aarde waaruit de boom ontspruit zou je kunnen zien als hun achtergrond, hun genen, en talenten. De wortels van de boom gaan terug naar hun voorouders. Met zijn takken reikt hij naar de hemel en staat symbool voor hun leven.


Welke weg gaat deze boom, ieder mens heeft zijn eigen specifieke “Levensboom”.Hoe lang en stevig zijn z'n wortels, hoe sterk zijn ze verankert in de grond? Hoe groot is de kracht van zijn levensmoed en de energie waarmee hij put uit zijn talenten.


De verdere weg die hij gaat, omhoog door de stam. Waar blijft hij
misschien steken, waar stopt zijn reis, wat zou hem kunnen weerhouden verder te gaan......

FISH & FOSSIL (2016/2017)


Al een tijd had ik het gevoel niet meer vernieuwend te zijn en dat ik bleef hangen in wat ik al heel lang deed. Dit was voor mij een goed moment voor verandering en op zoek te gaan naar verdieping.


Loslaten is het toverwoord, Loslaten wat je het meest dierbaar is......en dus de weg vrij maken voor nieuwe inspiratie en nieuwe oplossingen; op weg naar de vrijheid van de oneindige mogelijkheden zonder jezelf in de weg te zitten met allerlei opgelegde verplichtingen in dit proces.'


Het is mijn persoonlijke zoektocht naar de universele oorsprong geworden, 

Water is de bron van het leven; ons lichaam is ontstaan in het vruchtwater in moeders buik, zoals het leven op aarde in water is begonnen.


Daarom is water het symbool van creatviteit, maar ook van het onbewuste en de droom, van gevoelens en sferen uit het allereerste begin, toen je nog geen woorden had.


Vissen leven in het water en staan daarom ook symbool voor het onbewuste en dus voor creativiteit. 


De Vissen zijn de boodschappers van je gevoelens, je onderbewuste of je intuïtie. Zij staan voor het plotselinge inzicht, de creatieve inval, de inspiratie of de droom die je helder voor de geest staat bij het ontwaken. Kortom alle momenten waarop je ineens het licht ziet of zou moeten zien.


Ik heb deze serie gefotografeerd in ijs, het is een combinatie geworden met door de natuur gevormde  beelden en in scene gezette beelden die samen een verhaal vormen.